MW 520-1611 khz

antena

FM 87.5-108 mhz

antena

μενού

tsigkiridis coverΟ Χρίστος Τσιγγιρίδης (1877 – 17 Δεκεμβρίου 1947) ήταν Έλληνας ηλεκτρολόγος μηχανικός και σπουδαίος καινοτόμος της εποχής του. Υπήρξε ο πρώτος που εισήγαγε στην Ελλάδα την τεχνογνωσία και τεχνολογία της μικροφωνικής εγκατάστασης και υπεύθυνος για την εγκατάσταση του πρώτου ηχητικού συστήματος της Βουλής των Ελλήνων. Είναι κυρίως γνωστός για την ίδρυση του πρώτου ραδιοφωνικού σταθμού της Ελλάδας και των Βαλκανίων, με έδρα τη Θεσσαλονίκη.

Ο Χρίστος Τσιγγιρίδης γεννήθηκε το 1877 στη Φιλιππούπολη της Ανατολικής Ρωμυλίας (σημερινό Πλόβντιβ της Βουλγαρίας) από Έλληνες γονείς. Το 1880 ξεσπά το Μακεδονικό και οι Έλληνες της περιοχής διώκονται. Η άλλοτε πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια του Γεώργιου Τσιγγιρίδη περνά δύσκολες ώρες, που επιδεινώνονται με τον θάνατό του. Στις αρχές του 20ου αιώνα τα μέτρα κατά του Ελληνισμού γίνονται πιο πιεστικά. Έτσι εξαναγκάζονται σε φυγή και καταλήγουν στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. Εκεί ιδρύουν ένα μικρό εργαστήριο παραγωγής χειροποίητων σιγαρέτων που αποφέρει αρκετά έσοδα κι έτσι, ο Χρίστος μπορεί να συνεχίσει τις σπουδές του. Τελικά, καταφέρνει να σπουδάσει στην σχολή ΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ του Πολυτεχνείου της Στουτγάρδης(Tecnischen Hochshule Stuttgart). Μετά από κάποια χρόνια παντρεύεται την αριστοκράτισσα Μαρία Φόγκελ, αποκτά δύο κόρες την Ελαία και την Γεωργία και μαζί έρχονται στην Ελλάδα το 1918.

Κατά την έλευση του στην Ελλάδα εγκαθίσταται στη Λάρισα όπου φιλοξενείται από τον μεγάλο αδελφό του Νίκο. Εκεί αναλαμβάνει την Διεύθυνση της Εταιρίας Ηλεκτροφωτισμού και Ύδρευσης της πόλης. Όμως τα πειράματα ασύρματης επικοινωνίας στην σχολή, έχουν επηρεάσει έντονα τις σκέψεις του και έτσι αποφασίζει να έλθει στην Θεσσαλονίκη, με σκοπό να υλοποιήσει το όραμά του: να ιδρύσει Ραδιοφωνικό Σταθμό.

Το 1924 τα πρώτα ραδιοπειράματα του Τσιγγιρίδη ξεκινούν από το εργαστήριο του σπιτιού του,στα πρωτοεμφανιζόμενα τότε Μεσαία ραδιοκύματα, με μετασκευασμένο από τον ίδιο ασύρματο της Γαλλικής Στρατιάς της Ανατολής, ένα μόλις χρόνο μετά το BBC στην Αγγλία με δύο ακροατές.Ο ένας ήταν ο φίλος του καθηγητής φυσικής Ηλίας Αποστόλου , στην περιοχή της πλατείας Ιπποδρομίου και ο άλλος ήταν ο πλοίαρχος Αντονι Ράντισον του πλοίου ''Κουίν Ανν'' στο λιμάνι της Θεσσαλονικης. Ας μην ξεχνούμε ότι ένας ραδιοφωνικός δέκτης την εποχή εκείνη κόστιζε όσο μια μικρή περιουσία,όμως πολύ σύντομα οι δέκτες πολαπλασιάστικαν.

Το 1926 γίνεται η πρώτη Διεθνής Έκθεση στο χώρο μπροστά στο Γ' Σώμα Στρατού.Το σπίτι του Τσιγγιρίδη βρίσκεται σχεδόν απέναντι,στη σημερινή Βασ.Όλγας,τότε Δημοκρατίας 20.

Ο Χρίστος Τσιγγιρίδης αρχικά πουλάει μεγάφωνα και ενισχυτές στην πρώτη Διεθνή Έκθεση ως αντιπρόσωπος της Γερμανικής εταιρίας SIEMENS & HALSKE. Τότε το αντικείμενο ήταν άγνωστο στην Ελλάδα. Οι μεγαφωνικές του εγκαταστάσεις και ειδικά τα μεγάφωνά του είχαν χαρακτηρισθεί ως "κλαπατσίμπαλα" και προκαλούσαν δέος και θαυμασμό. Πόσο μάλλον ο ένας και μοναδικός μεγαφωνικός ραδιοφωνικός δέκτης που στήθηκε απ΄ αυτόν στην πλατεία της Έκθεσης.

Τα μεγάφωνά του διαφήμιζαν τους εκθέτες και έπαιζαν μουσική. Ο όρος μεγάφωνο ήταν τότε αδόκιμος. Έτσι, μετάφρασε τον Γερμανικό όρο Lautspreher επί λέξη, με τον όρο " ΜΕΓΑΣ ΛΕΚΤΗΣ ".

Το 1927 με την ευκαιρία της Β' ΔΕΘ εισάγει πομπό Siemens & Halske 400 Watt και αναζητώντας ύψος και εμβέλεια για την κεραία του, με την βοήθεια του φίλου του Στέφανου Ελευθερίου υποδιευθυντού της ΔΡΥΝ-Βοτανικού (Διεύθυνση Ραδιοτηλεγραφικής Υπηρεσίας Ναυτικού) κάνει την πρώτη του επίσημη ραδιοφωνική εκπομπή από την Ναυτική Κεραία του Λευκού Πύργου, στην εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου με Εθνικό Ύμνο, προσευχή, πατριωτική ομιλία και εμβατήρια.

Τον επόμενο χρόνο, που η Γερμανία ανανεώνει τους παλιούς σταθμούς, με υποθήκη το σπίτι του εγκαθιστά στον περίβολο της Γ' ΔΕΘ τον πομπό του Μουλάκερ της Στουτγάρδης 1.5KW. Ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός της Ελλάδας, των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης είναι πλέον γεγονός. Ξεκινάει τη λειτουργία του στην έναρξη της Γ' ΔΕΘ το φθινόπωρο του 1928.

Η αυστηρή νομοθεσία για τις ραδιοφωνικές εκπομπές υπήρχε ήδη και έτσι για αρκετά χρόνια η λειτουργία του πομπού επιτρεπόταν μόνον κατά την διάρκεια της ΔΕΘ. Οι προσπάθειες του Τσιγγιρίδη να πάρει άδεια διαρκούς λειτουργίας ήταν συνεχείς. Όμως, για πολλά χρόνια παρέμειναν άκαρπες.

Ο Τσιγγιρίδης λειτουργούσε τον πομπό του με ίδια έσοδα καθώς και με έσοδα προερχόμενα από διαφημίσεις, στη διάρκεια των ΔΕΘ.

Από τον Σταθμό του Τσιγγιρίδη πέρασαν ουκ ολίγοι καλλιτέχνες. Το γραμμόφωνο μόλις είχε γίνει ηλεκτρικό, οι δίσκοι λιγοστοί κι ακόμη φτωχότερη η Ελληνική δισκογραφία. Ούτε το μαγνητόφωνο είχε έλθει στο προσκήνιο ακόμη. Έτσι, το μουσικό πρόγραμμα αποτελούνταν από ζωντανές εκτελέσεις κομματιών από τραγουδιστές και οργανοπαίχτες, μέσα στο στούντιο. Βασικοί συνεργάτες του Τσιγγιρίδη στη δεκαετία του '30 υπήρξαν οι: Μιχάλης Γροσομανίδης ΤΤΤ, Νίκος Καρμίρης, Αλέκος Στρατίδης εκφωνητές ,Ελένη Τραϊανού παιδικές εκπομπές , Κοσμάς Τσαντσάνογλου τεχνικός, Απόστολος Κωσταντέλλης βοηθός και οι γερμανοί μηχανικοί Dr.Krauter και Dr.Benz.

Ο ραδιοσταθμός Τσιγγιρίδη παρενέβαλε σκοπίμως από τις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου παράσιτα στον προπαγανδιστικό φασιστικό ραδιοφωνικό σταθμό του Μπάρι. Από το ραδιοσταθμό Θεσσαλονίκης ενημερώθηκαν επίσης οι Θεσσαλονικείς την εισβολή των Ιταλών, καθώς το σήμα του ραδιοσταθμού Αθηνών δεν έφτανε στη Θεσσαλονίκη


Κατά τη γερμανική κατοχή ο πομπός κατασχέθηκε και ο Τσιγγιρίδης φυλακίστηκε. Οι Γερμανοί στρατιωτικοί πίστευαν ότι θα μπορούσαν να λειτουργήσουν τον πομπό μόνοι τους. όμως αυτό στάθηκε αδύνατο, έτσι την επόμενη κι όλας ημέρα τον αποφυλάκισαν για να μπορέσουν να κάνουν την προπαγάνδα τους.

Οι δέκτες είχαν σφραγιστεί από τους κατακτητές κι έτσι ο Τσιγγιρίδης άκουγε το BBC στον δικό του δέκτη (τον οποίο οι Γερμανοί είχαν αφήσει ασφράγιστο για να μπορούν να αναμεταδίδουν διάφορους γερμανικούς σταθμούς) και μετέφερε τα νέα στους γύρω, όταν πήγαινε στο καφενείο. Μάλιστα μια φορά κινδύνεψε να τον πιάσουν επ΄ αυτοφώρω, όμως χάρις στην ετοιμότητά του, πρόλαβε και γύρισε το καντράν σε γερμανικό σταθμό.

Mετά την απελευθέρωση ο πομπός αγοράσθηκε από τον Μάρκο Βαφειάδη και λειτούργησε για λίγο υπέρ αυτού, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου. Το 1945 επιστρέφει στα χέρια του ιδιοκτήτη του και ξαναρχίζει τις εκπομπές. Για περίπου ένα χρόνο ο πομπός πήρε προσωρινή άδεια συνεχούς λειτουργίας.

Παρά τις υποσχέσεις ότι το Ράδιο Τσιγγιρίδη θα παρέμενε ως Ραδιοφωνικός Σταθμός Θεσσαλονικης, το ΕΙΡ (Εθνικό Ιδρυμα Ραδιοφωνίας) απαλλοτριώνει αναγκαστικά με ευτελές ποσό τον σταθμό του Τσιγγιρίδη και εγκαθιστά Αγγλικό στρατιωτικό πομπό MARCONI C-43 250 WATT ,στην εγκατάσταση βραχέων ΤΤΤ στην Δόξα Τριανδρείας ,με στούντιο στο Σπίτι του Στρατιώτη στο στρατιωτικό θέατρο της πόλης,όπου εγκαινιάζεται ο κρατικός πλέον Σταθμός της Θεσσαλονίκης την 1η Μαρτίου 1947.

Ο Χρίστος Τσιγγιρίδης παραμένει άνεργος μετά την αναγκαστική εξαγορά των μηχανημάτων του, καθώς το κρατικό ίδρυμα αποφασίζει να μην αξιοποιήσει την τεχνογνωσία και την εμπειρία του. Οι υποσχέσεις του τότε ΕΙΡ προς τον Τσιγγιρίδη ποτέ δεν τηρήθηκαν, δεν θα πάρει ούτε την πενιχρή αποζημίωση της απαλλοτρίωσης του Σταθμού του, αφού πεθαίνει μέσα στη θλίψη την ίδια χρονιά, τον Δεκέμβριο του 1947, και κηδεύεται με τιμές που ποτέ δεν γνώρισε εν ζωή.

prwtos radiofwnikos stathmos elladas

Πηγές Μουσείο Ραδιοφωνίας Θεσσαλονίκης

wikipedia.org

 

Κωνσταντίνος ΣπανδάγοςΟ Κωνσταντίνος Σπανδάγος (1916 − 10 Ιανουαρίου 2006) ήταν Έλληνας ραδιοερασιτέχνης, ιδρυτής του πρώτου ερασιτεχνικού ραδιοσταθμού στην Κρήτη.

Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο. Ο πατέρας του ήταν έμπορος ειδών πολυτελείας και εκδότης της βενιζελικής εφημερίδας «Ο Αγών». Ο Κωνσταντίνος έδειξε από μικρός την κλίση του στα ηλεκτρονικά, καθώς σε ηλικία 13 ετών είχε κατασκευάσει ένα ραδιοφωνικό δέκτη. Από το 1934 ως το 1938 σπούδασε ηλεκτρονικά σε ένα γερμανικό ιδιωτικό πολυτεχνείο στην Κωνσταντινούπολη, γενέτειρα της μητέρας του, Περσεφόνης Τσαγκαράκη, η οποία ήταν ζωγράφος. Το 1938 επέστρεψε στο Ρέθυμνο.

Το 1941 έλαβε μέρος ως στρατιώτης στη μάχη της Κρήτης. Μετά την κατάληψή της από τους Γερμανούς εντάχθηκε, το 1942, στην Ε.Ο.Ρ. (Εθνική Οργάνωση Ρεθύμνης). Περίπου ένα μήνα μετά την ένταξή του, το Ελληνικό Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής έδωσε εντολή στο αρχηγείο της ΕΟΡ να φροντίσει ώστε ο Κ. Σπανδάγος να πιάσει δουλειά στο γερμανικό φρουραρχείο του Ρεθύμνου για να επισκευάζει τα ραδιόφωνα, τους ασυρμάτους και τον άλλο σχετικό εξοπλισμό των Γερμανών. Θα μπορούσε έτσι να κλέβει ανταλλακτικά για τους ασυρμάτους και τα ραδιόφωνα των Εγγλέζων κομάντος και των Ελλήνων ανταρτών που τους φιλοξενούσαν στα βουνά του νομού, και ακόμα να αντλεί πολύτιμες πληροφορίες από τις γερμανικές εκπομπές σημάτων. Η επιλογή του Κωνσταντίνου, πέρα από τη δεξιοτεχνία του στα ηλεκτρονικά, έγινε και για έναν άλλο λόγο: γνώριζε τη γερμανική γλώσσα. Η πρόταση για την πρόσληψή του έγινε από τον διερμηνέα του Γερμανού φρουράρχου, που ήταν μέλος της ΕΟΡ. Η πρόσληψη εγκρίθηκε, καθώς εκείνη την εποχή η ειδικότητα του ηλεκτρονικού ήταν σπάνια. Ο Σπανδάγος, κλέβοντας γερμανικά ανταλλακτικά, κατασκεύασε έναν ισχυρό ραδιοφωνικό δέκτη, τον οποίο η οργάνωση έκρυβε πότε στον μητροπολιτικό ναό, πότε στα γραφεία της μητρόπολης και πότε σε σπίτια των μελών της. Με τη βοήθειά του η ΕΟΡ εξέδιδε δελτίο ειδήσεων από τους ραδιοσταθμούς του Καΐρου και του Λονδίνου, το οποίο μοίραζε στα μέλη της.

Το 1944 ωστόσο οι Γερμανοί αντιλήφθηκαν τον Σπανδάγο να κλέβει ανταλλακτικά. Τον συνέλαβαν και τον βασάνισαν, με αποτέλεσμα να χάσει το ένα του μάτι. Εκτός της παραπάνω δραστηριότητας, ο Σπανδάγος επισκεύαζε τους ασυρμάτους των ανταρτών και των Εγγλέζων κομάντος. Όταν έγινε η απαγωγή του Γερμανού στρατηγού Κράιπε στην Κρήτη, ο Σπανδάγος κατασκεύασε ένα ειδικό φακό για να κάνουν οι απαγωγείς σήματα στο αγγλικό υποβρύχιο που τον παρέλαβε (μαρτυρία Γιώργου Χαροκόπου). Τιμήθηκε μετά την απελευθέρωση με το μετάλλιο της Εθνικής Αντίστασης.

Το 1946 ο Σπανδάγος ίδρυσε στο Ρέθυμνο την πρώτη βιοτεχνία ραδιοφώνων με τον διακριτικό τίτλο «ΚΡΗΣ» και τον πρώτο ερασιτεχνικό ραδιοφωνικό σταθμό στην Κρήτη. Το 1947 μετέφερε την έδρα της βιοτεχνίας στα Χανιά. Παρότι η βιοτεχνία αυτή είχε ως ανταγωνιστές αμερικανικούς και ευρωπαϊκούς κολοσσούς, όπως η RCA και η Philips, κατόρθωσε να επιβιώσει μέχρι το 1953, πουλώντας εκατοντάδες ραδιόφωνα σε όλη τη χώρα (οικιακά, αυτοκινήτου και ραδιογραμμόφωνα). Στα Χανιά ο Σπανδάγος δίδαξε επίσης ηλεκτρονικά στην Τεχνική Σχολή «Δαίδαλος». Συγχρόνως διατηρούσε και εργαστήριο επισκευής ραδιοφώνων. Κατασκεύαζε εκεί ο ίδιος τα απαραίτητα ανταλλακτικά, όπως πυκνωτές, αντιστάσεις, πηνία και μετασχηματιστές. Από το εξωτερικό εισήγε μόνο τις ηλεκτρονικές λυχνίες.

Κατά καιρούς ο Σπανδάγος είχε ασχοληθεί με τρεις κινηματογραφικές επιχειρήσεις (Σινέ «Ολύμπια», «Πάνθεον» και «Μπόλαρη»). Το 1953 ήρθε στην Αθήνα, όπου ίδρυσε νέα, βελτιωμένη βιοτεχνία ραδιοφώνων, τη «Sunbeam», καθώς και την πρώτη στην Ελλάδα βιοτεχνία ιατρικών μηχανημάτων (1956) με τον διακριτικό τίτλο «Spandag». Τον Ιούνιο του 1956 κατασκεύασε τον πρώτο ηλεκτροκαρδιογράφο στην ελληνική επικράτεια, ο οποίος αγοράσθηκε από κεντρικό νοσοκομείο των Αθηνών. Το 1963 πραγματοποίησε στην Αθήνα μια από τις πρώτες πειραματικές τηλεοπτικές εκπομπές. Υπήρξε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ηλεκτρονικών (1957-1961). Το 1967 μετανάστευσε στο Γιοχάνεσμπουργκ, όπου εργαζόταν ως διευθυντής σε ένα εργοστάσιο της Philips. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1985.

  • Γιοι του Κωνσταντίνου Σπανδάγου είναι ο μαθηματικός και συγγραφέας Ευάγγελος Σπανδάγος και ο συμβολαιογράφος Σπύρος Σπανδάγος. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Ευάγγελος Σπανδάγος δώρισε τα διάφορα όργανα των εργαστηρίων του (λυχνιόμετρα, πολύμετρα, πομποδέκτες, παλμογράφους, ενισχυτές) στο Μουσείο Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (στεγαζόταν στο παλιό Χημείο του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην οδό Σόλωνος).

Κωνσταντίνος Σπανδάγος1

sv4eaa lenaΣτη σελίδα αυτή θα γράφουμε λίγα λόγια για να βοηθήσουμε τους αρχάριους ή υποψήφιους Ραδιοερασιτέχνες. Ο χώρος αυτός απευθύνεται σε νέους και όχι έμπειρους ραδιοερασιτέχνες, οι οποίοι παρακολουθώντας τις σελίδες μας, μπορούν να γνωρίσουν τον πραγματικό Ραδιοερασιτεχνισμό.

Τα παρακάτω λόγια, είναι μια περίληψη από ένα άρθρο με τίτλο Ραδιοερασιτέχνες και Ραδιοερασιτεχνισμός που δημοσιεύτηκε από τον SV4KM στην Εφημερίδα ΕΡΕΥΝΑ Τρικάλων, στις 14 Νοεμβρίου 1974, που όμως και σήμερα είναι επίκαιρο για τους μελλοντικούς συναδέλφους.

Πραγματικός ερασιτέχνης είναι εκείνος που ενδιαφέρεται για τις ραδιοεπικοινωνίες από χόμπυ ή από επιστημονικό ενδιαφέρον, έχει άδεια εκπομπής από τις αρμόδιες κρατικές αρχές και ένα ιδιαίτερο σήμα, το χαρακτηριστικό κλήσεως, call sign, όπως λέγεται συνήθως από τους Ερασιτέχνες.

Το Χαρακτηριστικό κλήσης call sign, είναι ένας συνδυασμός γραμμάτων του λατινικού αλφάβητου και αριθμών. Για τη Πατρίδα μας τα δύο πρώτα γράμματα είναι SV (τελευταία υπάρχουν και άδειες με αρχικά SW). To τρίτο ψηφίο είναι αριθμός από το 0 έως το 9, ανάλογα με το γεωγραφικό διαμέρισμα της πατρίδας μας. Για τη Θεσσαλία είναι ο αριθμός 4.Τα επόμενα δύο για τους παλαιότερους ή τρία για τους νεότερους ραδιοερασιτέχνες, δίνονται μετά της επιτυχία τους στις εξετάσεις του Υπουργείου Συγκοινωνιών.

Στο κόσμο των Ραδιοερασιτεχνών συναντά κανένας ανθρώπους διαφόρων επαγγελμάτων, γνώσεων και ηλικιών,

Τα εφόδια ενός Ραδιοερασιτέχνη είναι τουλάχιστον ένα πομποδέκτης βραχέων, ένας VHF-UHF και οι αντίστοιχες κεραίες.

Οι εκπομπές των Ερασιτεχνών γίνονται σε ορισμένες συχνότητες των βραχέων HF και υπερ- βραχέων Κυμάτων VHF-UHF. Τις συχνότητες αυτές τις κέρδισαν με την αξία τους, γιατί όταν πρωτοεμφανίστηκαν στις αρχές του περασμένου αιώνα, οι υπεύθυνοι της διεθνούς Ραδιοφωνίας τους παραχώρησαν τα άγνωστα τότε βραχέα κύματα, κυρίως για να τους ξεφορτωθούν, Οι Ραδιοφωνικοί σταθμοί τότε χρησιμοποιούσαν τα μακρά ή τα μεσαία κύματα και πίστευαν ότι οι Ερασιτέχνες δεν θα ακούγονταν πέρα από τη γειτονιά τους.

Οι Ερασιτέχνες όμως χάρη στην υπομονή τους και το ερευνητικό τους πνεύμα, διαθέτοντας μηχανήματα πολύ μικρής ισχύος αλλά πολύ καλά υπολογισμένες κεραίες κατάφεραν να ακούγονται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις που οι κρατικοί σταθμοί των εκατοντάδων ή και χιλιάδωνWatts δεν μπορούσαν να πλησιάσουν.

Από τότε άρχισαν και οι κρατικοί σταθμοί να εκπέμπουν στα βραχέα κύματα, παραχώρησαν όμως μερικές συχνότητες στους πρωτοπόρους αυτών των κυμάτων που διατηρούν μέχρι σήμερα....

Στις επικοινωνίες τους οι ραδιοερασιτέχνες χρησιμοποιούν την Αγγλική κυρίως γλώσσα ή τον κώδικα κιού (Q), όπως τον ονομάζουν....

      Το Φωνητικό Αλφάβητο

Σε πολλές περιπτώσεις το σήμα στο δέκτη μας δεν είναι καθαρό ή και δεν έχει σταθερή ένταση. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους π.χ. κακές συνθήκες διάδοσης, ανεπάρκεια του σταθμού εκπομπής κλπ.. Γι’ αυτό και κατά την επικοινωνία με φωνή μπορεί να χρησιμοποιηθεί το παρακάτω φωνητικό αλφάβητο για να προφερθούν λέξεις μεγάλες ή δυσνόητες.

Η δομή του φωνητικού αλφαβήτου είναι απλή: σε κάθε γράμμα του αλφαβήτου αντιστοιχίζεται μια λέξη που να αρχίζει με το ίδιο γράμμα και να είναι μικρή για να τη θυμόμαστε εύκολα. Έτσι, σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα, το διακριτικό κλήσης SV4ΚΜ μπορεί να προφερθεί ως SIERRA-VICTOR-FOUR-KILO MAIK. Κάθε Υπηρεσία μπορεί να χρησιμοποιεί το δικό της φωνητικό αλφάβητο, έτσι το Εμπορικό Ναυτικό και οι Ραδιοερασιτέχνες χρησιμοποιούν διαφορετικό φωνητικό αλφάβητο απ’ αυτό του Πολεμικού Ναυτικού ή του Στρατού Ξηράς. Στο Λατινικό Αλφάβητο, τα έντονα γράμματα στη στήλη “Προφορά” δείχνουν ότι η συλλαβή αυτή τονίζεται.

ΦΩΝΗΤΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ
ΛΑΤΙΝΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
    ΠΡΟΦΟΡΑ   Ε.Σ., Π.Ν., ΕΛ.ΑΣ. Ε.Ν.
Α ALFA AL FAH Α ΑΣΤΗΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Β BRAVO BRAH VOH Β ΒΥΡΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
C CHARLIE CHAR LEE Γ ΓΑΛΗ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
D DELTA DELL TAH Δ ΔΟΞΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
E ECHO ECK OH E ΕΡΜΗΣ ΕΛΕΝΗ
F FOXTROT FOKS TROT Ζ ΖΕΥΣ ΖΗΝΟΒΙΑ
G GOLF GOLF Η ΗΡΩ ΗΡΑΚΛΗΣ
H HOTEL HOH TELL Θ ΘΕΑ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
I INDIA IN DEE AH I ΙΣΚΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
J JULIET JEW LEE ETT Κ ΚΕΝΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
K KILO KEY LOH Λ ΛΑΜΑ ΛΕΩΝΙΔΑΣ
L LIMA LEE MAH Μ ΜΕΛΙ ΜΕΝΕΛΑΟΣ
M MIKE MIKE Ν ΝΑΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
N NOVEMBER NO VEM BAH Ξ ΞΕΡΞΗΣ ΞΕΝΟΦΩΝ
O OSCAR OSS CAH O ΟΣΜΗ ΟΔΥΣΣΕΥΣ
P PAPA PAH PAH Π ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Q QUEBEC KEH BECK Ρ ΡΗΓΑΣ ΡΩΞΑΝΗ
R ROMEO ROW ME OH Σ ΣΟΦΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ
S SIERRA SEE AIR RAH Τ ΤΙΓΡΗΣ ΤΙΜΟΛΕΩΝ
T TANGO TANG GO Υ ΥΜΝΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ
U UNIFORM YOU NEE FORM Φ ΦΩΦΩ ΦΩΤΙΟΣ
V VICTOR VIK TAH Χ ΧΑΡΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
W WHISKEY WISS KEY Ψ ΨΥΧΗ ΨΑΛΤΗΣ
X X-RAY ECKS RAY Ω ΩΜΕΓΑ ΩΜΕΓΑ
Y YANKEE YANG KEY      
Z ZULU ZOO LOO      
ΑΡΙΘΜΟΙ
1 ONE WUN 6 SIX SIKS
2 TWO TOO 7 SEVEN SE VEN
3 THREE TREE 8 EIGHT AIT
4 FOUR FOW ER 9 NINE NAIN ER
5 FIVE FAIV 0 ZERO ZEE ROW

alf radio0Ο ραδιοερασιτεχνισμός είναι μια υπηρεσία ραδιοεπικοινωνίας, που έχει ως σκοπό την αυτοδιδασκαλία, την αλληλοεπικοινωνία, την τεχνολογική έρευνα των ραδιοερασιτεχνών καθώς και την τηλεπικοινωνιακή υποστήριξη επιχειρήσεων βοηθείας σε περιπτώσεις καταστάσεων έκτακτης ανάγκης και καταστροφών.

Η υπηρεσία αυτή διεξάγεται από ραδιοερασιτέχνες, οι οποίοι ασχολούνται με τη ραδιοηλεκτρική τεχνική αποκλειστικά για προσωπικό σκοπό χωρίς όφελος.
Προκειμένου να γίνει κανείς ραδιοερασιτέχνης είναι απαραίτητο α) να αποκτήσει πτυχίο ραδιοερασιτέχνη και β) να του χορηγηθεί άδεια ερασιτεχνικού σταθμού ασυρμάτου (βλ. Υ.Α. Οικ. 38200/1136/2011 ‘Κανονισμός Λειτουργίας Ερασιτεχνικών Σταθμών Ασυρμάτου’ και Υ.Α. 10800/310/4-3-2013 'Τροποποίηση του Κανονισμού λειτουργίας ερασιτεχνικών σταθμών ασυρμάτου').
 
Τόσο η διεξαγωγή εξετάσεων για την απόκτηση πτυχίου ραδιοερασιτέχνη όσο και η χορήγηση των σχετικών αδειών αποτελεί αρμοδιότητα των Υπηρεσιών Μεταφορών και Επικοινωνιών της οικείας Περιφέρειας.
 
Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία και τα σχετικά έντυπα βρίσκονται στον «Οδηγό του Πολίτη».
 
Πληροφορίες από τον Οδηγό του Πολίτη
Χορήγηση πτυχίου ραδιοερασιτέχνη

Συνημμένα Αρχεία
pdf documentΤροποποίηση Κανονισμού Λειτουργίας Ραδιοερασιτεχνών

eer

 

μενού

retro jukebox

Go to top